1) Okręt – dzieci stoją na środku sali zwrócone w jednym kierunku. Prowadzący zabawę  wydaje różne komendy, np.: „Lewa burta” – wszyscy biegną na lewą stronę sali, „Prawa burta” – wszyscy biegną na prawą stronę sali, „Rufa” – dzieci biegną do tyłu sali, „Dziób” – wszyscy biegną do przodu, „Pokład” – dzieci zostają na swoich miejscach. Zabawa powinna być prowadzona w dość dużym tempie.
2) Rozpoznaj emocje – należy wydrukować zdjęcia z minami dzieci wyrażającymi różne emocje. Dziecko losuje zdjęcie i zgaduje, co przedstawia buzia malucha (smutek, radość, zadowolenie, strach, obrzydzenie itp.). Dzieci mogą nazywać emocje nie wprost, np. śmieje się, płacze, wykrzywia buzię. Dopytujemy: „Jak myślisz, dlaczego się śmieje?”. Prosimy, by dziecko wymyśliło historyjkę związaną z przedstawioną na fotografii emocją.
3) Zwierzęta, szukajcie się – dzieci losują karteczki z rysunkami zwierząt. Na sygnał prowadzącego zabawę dzieci zachowują się w sposób charakterystyczny dla wylosowanego przez siebie zwierzaka. Zadanie polega na tym, by znaleźć swoich „krewniaków”, czyli dzieci, które wylosowały to same zwierzę do naśladowania.
4) Pomidor – jedno dziecko z grupy (ochotnik) zadaje pytania pozostałym uczestnikom. Pytania (dowolne) są zadawane po kolei, a odpowiadający musi mówić za każdym razem „pomidor”. Jeśli osoba odpowiadająca się zaśmieje, musi oddać jakiegoś fanta. Na koniec gry trzeba wykupić swoje fanty, wykonując piosenkę, wierszyk albo inne zadanie wymyślone przez grupę.
5) Wężyk – dzieci ustawiają się jeden za drugim, tworząc węża. Chwytają się za ramiona. Osoba na początku szeregu śpiewa piosenkę i pokazuje gesty do słów piosenki. Pozostałe dzieci wykonują identyczne ruchy w ślad za prowadzącym.
Cały wężyk robi hop! – skok obunóż w przód 
Głowa w lewo, w lewo krok! – pochylamy głowę w lewo i robimy krok w lewo 
Do przodu głośno kroki trzy! – trzy skoki obunóż w przód 
Idę na koniec, prowadzisz ty! – pierwsza osoba z wężyka idzie na koniec szeregu, a zabawę prowadzi teraz kolejna osoba, stojąca za nią.
6) Dotknij – osoba prowadząca zabawę mówi „Zielone” i każde dziecko musi dotknąć czegoś zielonego. Osoba, która nie znajdzie rzeczy w zielonym kolorze, staje na środku sali i podaje nową komendę. Polecenia nie muszą ograniczać się tylko do kolorów, ale mogą dotyczyć też kształtów (okrągły, podłużny, kwadratowy itp.).
7) Bajkowe kalambury – dzielimy dzieci na dwie równoliczne drużyny. Dziecko z jednej grupy za pomocą gestów (bez używania słów) musi pokazać tytuł bajki albo postać z bajki w taki sposób, by drużyna przeciwna mogła odgadnąć. Zabawa przebiega na zmianę – raz jedna drużyna pokazuje, raz odgaduje.
8) Ludzie do ludzi – dzieci dobierają się w pary. Dziecko bez pary podaje komendy, a reszta ma je wykonać, np. „Nosy do nosów”, „Kolano do kolana”, „Czoło do czoła”. Gdy pada polecenie „Ludzie do ludzi”, dzieci muszą szybko zmienić parę. Osoba pozostająca bez partnera prowadzi dalej grę, wydając polecenia.
9) Wykonaj i wróć – dzieci siadają w okręgu tyłem do środka koła. Prowadzący mówi: „Dotknij klamki i wróć”. Dzieci biegną, by wykonać polecenie i wracają na krzesła. W tym czasie prowadzący zajmuje jedno krzesło. Dziecko, które po powrocie nie będzie miało wolnego miejsca, prowadzi dalej zabawę. Polecenia mogą być śmieszne, np. „Dotknij nosem szafki”, „Połóż się na podłodze”, „Złap klocka". 
10). Woda, ziemia, powietrze – na podłodze rysujemy kredą trzy okręgi w różnych miejscach albo wyznaczamy trzy okręgi za pomocą szerokich szarf. Umawiamy się z dziećmi, że jeden okrąg to ziemia, drugi to powietrze, a trzeci to woda. Prowadzący mówi „ziemia, woda, powietrze”, zmieniając kolejność, a dzieci w tym czasie muszą pobiec do odpowiedniego okręgu. Dla zmyłki można powtarzać te same nazwy po kolei, np. „ziemia, powietrze, woda, woda, ziemia, woda, powietrze, powietrze…”.
11) Wspólne zakupy – dzieci stoją w kole. Pierwsze dziecko mówi: „Wszedłem do sklepu i kupiłem jabłko”. Kolejna osoba mówi: „Kuba wszedł do sklepu i kupił jabłko, a ja kupiłem chrupki”. Do zabawy przystępują kolejne dzieci. Każde ma powiedzieć, co kupili poprzednicy i „dorzucić” swój zakup. Ćwiczenie nie tylko integruje grupę, ale także pomaga rozwijać pamięć.
12) O czym myślę? – jedno z dzieci wybiera (w myślach) przedmiot z sali, np. zeszyt. Mówi: „Mój przedmiot zaczyna się na literę Z”. Pozostali muszą zgadnąć, o co chodzi. Jeżeli nie zgadną w czasie 3 minut, dziecko podaje drugą literę. Po odgadnięciu przedmiotu przez grupę kolejny przedmiot wybiera drugie dziecko i tak kolejno.
13) Epidemia – dzieci siedzą na krzesłach w okręgu. Zabawę zaczyna pierwsze dziecko, mówiąc i pokazując zmyśloną dolegliwość, np.: „Mam katar” i udając, że smarka w chusteczkę. Kolejna osoba mówi: „Mam kaszel” i zaczyna kasłać. Trzecia osoba mówi: „Boli mnie brzuch” i chwyta się za brzuch. Każde dziecko wymyśla swoją dolegliwość. Zabawa kończy się, gdy wszyscy „zarażą się” zmyślonymi chorobami.
14) Prawda czy fałsz? – prowadzący dzieli salę na dwie części. Prawa strona to „prawda”, lewa strona sali oznacza „fałsz”. Prowadzący zadaje pytania, a dzieci mają odpowiedzieć, zajmując odpowiednią część klasy. Jeśli ktoś się pomyli, wypada z gry. Przykładowe pytania to: „Rok ma 9 miesięcy”, „Koty to ssaki”, „Mama mamy to babcia”, „Kwiecień przypada w zimie”.
15) Orientuj się – dzieci siadają w półokręgu, by widzieć prowadzącego zabawę. Zadanie polega na tym, by pokazywać palcem to, co mówi prowadzący. Prowadzący natomiast dla zmyłki mówi co innego, a pokazuje co innego, np. mówi „nos”, pokazując okno, albo mówi „lampa”, pokazując podłogę. Kto się pomyli, odpada z zabawy.
16) Jak oni śpiewają – uczestnicy zabawy integracyjnej dzielą się na dwa zespoły, które będą ze sobą rywalizowały. Zabawa polega na tym, by zaśpiewać zwrotkę piosenki, w której pojawia się nazwa jakiejś cieczy (woda, łzy, rzeka, morze, herbata itp.). Zwycięża grupa, która pamięta więcej piosenek „z cieczą”.
17) Wstań-usiądź – dzieci siedzą w okręgu. Prowadzący podaje polecenia, które trzeba wykonywać odwrotnie, np. na słowa „usiądź” trzeba wstać. Kto się pomyli, odpada z gry. Przykładowe komendy: „otwórz oczy”, „zamknij usta”, „zegnij rękę”.
18) Niedźwiadek – zabawa z pokazywaniem. Dzieci śpiewają piosenkę, której słowa obrazują gestami:
Jedna łapka – pokazujemy jedną rękę 
Druga łapka – pokazujemy drugą rękę 
Ja jestem niedźwiadek – wskazujemy na siebie 
Jedna nóżka, druga nóżka – pokazujemy prawą i lewą nogę 
Oto jest mój zadek – klepiemy się po pośladkach 
Lubię miodzik – masujemy się po brzuszku 
Kocham miodzik – masujemy się po brzuszku 
Podkradam go pszczółkom – machamy rękami, odganiając pszczoły 
Jedną łapką, drugą łapką albo wciągam rurką – robimy z dłoni rurkę, którą przytykamy do buzi.